X
تبلیغات
رایتل

باز حادثه.باز رنج. باز چشمهای منتظر بچه ها که پدران زحمتکششان با دست پر به خانه بیایند  

باز در شغل پر خطر معدن اتفاقی دیگر افتاد اتفاقی که جان ۳۳ معدنچی را به خطر انداخت و چشم فرزندان و همه را اشکبار ۳۳ مردی که ۱۷ روزه با مرگ در سخت ترین لحضات دست و پنجه گرم میکنند تا زنده بمانند و دوباره به کام مرگ در معادن کشورشان بروند  

فرقی نمیکند که شیلی در کجای این کره خاکی است مهم انست که انان هم همچون معدنچی های ایران زحمت میکشند وهمیشه در اغوش خطرند  

شاید بد نباشد بدانید که موقعی در یک معدن در ۷۰۰ متری زمین گرفتار میشوید چه اتفاقی میافتد 

خوبست بدانید به ازای هر ۱۰۰ متری که پایین میروید ۳ درجه افزایش دما دارید 

موقعی که گرفتارید به مرور اب بدنتان میرود  تنفس به خاطر فشار و گازهای موجود سخت میشود 

خدا نکند که زیرپایتان اب باشد به مرور پوست شما فاسد میشود پوست از استخوان جدا میشود  

و به همه این عوامل کمبود اب و گرسنگی را هم اضافه کنید و از همه مهمتر انکه نمیدانید ایا در روی زمین کسی به فکر شما هست یا نه از لحاظ روحی کاملا فرسوده میشوید در تاریکی مطلق بجز روزهای خوب به چیز دیگر فکر نمیکنید  

 

همه از نجات این قهرمانان کشورشان حرف میزنند اما چرا کسی از قهرمانان این کشور که در معادن ایران کشته میشوند حرفی نمیزنند 

چرا از کارگران تکنسین ها و مهندسینی که در تونل های ایران کشته شده یاد نمیکنند افسوس 

امیدوارم هرچه زودتر نجات پیدا کنند